AN/APQ-50
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Radar AN/APQ-50 w samolocie Douglas F4D Skyray
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9 335 … 9 415 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,5 lub 1,75 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 180 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-50
AN/APQ-50 to radar kontroli ognia na każdą pogodę działający w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO) z lat 1957/58. Został zbudowany w niewielkiej liczbie dla pierwszej partii myśliwców McDonnell Douglas F4D-1 „Skyray”. Następca AN/APQ-72 był używany w późniejszych samolotach.
Antena składa się z symetrycznego reflektora parabolicznego o średnicy 24 cali (≙ 61 cm) i zysku antenowym 32 dB. Antena była zasilana przez falowód i Cutler feed jako promiennik.