AN/FSS-7
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/FSS-7
750 Third Avenue New York 17 N.Y.
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 5 400 … 5 900 MHz
(pasma C) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 95 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 19 ±1 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 4 MW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 850 NM (≙ 1570 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 0 … 9 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/FSS-7
AN/FSS-7 to radar rozpoznawczy i śledzący cele działający w paśmie C (oznaczenie IEEE) lub G (oznaczenie NATO), który został opracowany w 1966 roku na bazie radiowysokościomierzego AN/FPS-26A .
W trybie wyszukiwania antena Cassegraina działała jak klasyczny, wszechstronny radar wyszukiwania. W trybie śledzenia celu wykorzystywała zasadę skanowania stożkowego poprzez szybki mimośrodowy obrót reflektora pomocniczego.
Trzy radary tego typu zostały zainstalowane na wschodnim i zachodnim wybrzeżu w celu wykrywania pocisków balistycznych wystrzeliwanych z okrętów podwodnych (SLBM). Wraz z instalacją AN/FPS-115 „Pave Paws“ , czujniki te stały się przestarzałe.