PAR-2
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Dom PAR-2 na lotnisku we Frankfurcie w 1955 r.

| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9,0 … 9,2 GHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 2 400 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,25 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 35 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 10 NM (≙ 18 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 0,6° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
PAR-2
PAR-2 był radarem precyzyjnego podejścia w paśmie X zbudowanym w 1953 r. przez firmę Telefunken na licencji firmy Bendix.
Pojedynczo zakrzywione reflektory paraboliczne wytwarzały charakterystykę anteny 0,6° × 3,4° dla anteny azymutalnej i 3,2° × 0,6° dla anteny wysokościowej. Każda antena składała się zasadniczo z 200 dipoli połączonych z falowodem o długości 4,25 m.