MR-331
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: MR-331
Rysunek 1: MR-331
Hersteller:«Granit-Electron»
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 200 kW |
| Moc średnia: | 100 W |
| Zasięg instrumentalny: | 40 NM (≙ 74 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 4 lub 12 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
MR-331
MR-331 „Rangout“ (cyrylica: МР-331 «Рангоут», oznaczenie NATO: „Square Tie“) był radarem morskim działającym w paśmie X dla mniejszych statków i łodzi do nawigacji, nadzoru powietrznego i morskiego oraz wyznaczania celów dla przeciwokrętowych pocisków skrzydlatych typu P-15 Termit (oznaczenie NATO: „Styx“ lub SS-N-2.)
W przypadku tego radaru, anomalne warunki propagacji fal elektromagnetycznych jako kanał atmosferyczny (ducting) w warstwie ekstremalnie wysokiej wilgotności blisko powierzchni morza zostały odkryte przypadkowo na początku lat 70-tych,[1] podobnie jak we włoskim MM/TPS-755.
Radar został zastąpiony przez 3Ts-25E Garpun (oznaczenie NATO: „Plank Shave“) od 1989 roku.
Źródło:
- Publikacja Muzeum Technicznego Togliatti.