Mark 11
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Mark 11

| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 914 … 3 100 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 600 Hz (± 10%) |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 50 kW |
| Moc średnia: | 15 W |
| Zasięg instrumentalny: | 6 NM (≙ 11 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 90 m |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 180 m |
| Szerokość wiązki anteny: | 12° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Mark 11
Mark 11 był radarem wykrywającym zasięg, pracującym w paśmie S, przeznaczonym do obsługi dział Mk. 49, sterujących działami przeciwlotniczymi kalibru 40 mm.
Nadajnik znajdował się bezpośrednio za anteną paraboliczną, która była zasilana poziomo spolaryzowanym dipolem. Nadajnik wykorzystywał jeden z magnetronów Westinghouse typu 706AY do 706GY pracujący na fabrycznie dostrojonej stałej częstotliwości i wyposażony w 8 rezonatorów. Zasięg został zmierzony za pomocą wskaźnika typu „J” o średnicy ekranu 3 cale (≙ 7,62 cm).