ASR-7
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Figure 1: ASR-7 in Museo Aeronaútico y del Espacio de Chile
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 700 … 2 900 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 713 …1 200 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,833 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 425 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 60 NM (≙ 110 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 150 m |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 1% |
| Szerokość wiązki anteny: | 1,5° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 12,75 lub 15 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
ASR-7
ASR-7 był radarem kontroli ruchu lotniczego działającym w paśmie S, przeznaczonym do użytku na lotniskach. Wersja wojskowa nosiła nazwę AN/GPN-12.
Antena jest zmodyfikowanym reflektorem parabolicznym o wzorze kwadratowy cosecantu i zysku antenowym 34 dBi. Krawędź spływu charakterystyki anteny wynosi około 30°. W nadajniku zastosowano przestrajalny magnetron typu DX276. Częstotliwość powtarzania impulsów była sześciokrotnie przesunięta lub mogła być ręcznie ustawiona na stałą wartość.
ASR-7 został zastąpiony przez ASR-11 w 2010 roku.

