RUS-2
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Электрофизических
Измерений
(ЛЭФИ)
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 75 … 83 MHz
(HF-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | 12 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 70 … 120 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 150 km |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | 1,5 km; 3° |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
RUS-2
RUS-2 (afkorting van Radio Ulavlitel Samoljotov, Cyrillisch: «РадиоУлавливатель Самолетов», d.w.z. Radio Aircraft Catcher), tweede naam „Redut“ («Редут») was een radar ontwikkeld door de toenmalige Sovjet-Unie tussen 1936 en 1940.
De radar gebruikte afzonderlijke zend- en ontvangstantennes, die beide synchroon draaiden met hun bijbehorende cabines op een GAZ-3A autochassis. De antennes waren Yagi-antennes met 7 elementen. De weergave van de ontvangen pulsen gebeurde in de ontvangstcabine op een A-scope. Latere versies (vanaf 1942) gebruikten een grotere cabine op een ZIZ-6 chassis, waarbij alleen de antennes draaiden. Oudere versies werden toen „Redut-40“ genoemd. 30 van deze radars werden gebruikt in de luchtverdediging van Leningrad en Moskou.