www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

WM-20 Serie

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: WM-20 Serie

Rysunek 1: WM-20 Serie

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma X
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 180 kW … 1 MW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 32 NM (≙ 60 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

WM-20 Serie

Seria WM-20 to rodzina radarów X-band składająca się z radarów kontroli ognia opracowanych na przełomie lat 60. i 70. W 1991 roku firma CelsiusTech zaproponowała kompleksowy pakiet modernizacyjny.

Radar wykorzystuje kombinowany system antenowy (CAS) składający się z anteny przeszukiwania ze zintegrowaną anteną IFF oraz anteny śledzenia celu, wszystkie umieszczone we wspólnej kopule radaru. Stosowano zarówno nadajniki magnetronowe jak i nadajniki z lampa o fali bieżącej. Typowa moc nadawania wynosiła 180 kW, ale dla WM-25 moc nadawania została zwiększona do 200 kW i mogła być zwiększona do 1 MW za pomocą amplitronu. Anteny naprowadzające i śledzące mogły być zasilane przez jeden nadajnik, którego moc wyjściowa była rozdzielana przez przełączniki falowodowe. Dostępne były jednak również wersje z oddzielnymi przetwornikami. Można też zrealizować dodatkowe oświetlenie celu dla pocisków półaktywnych.

Seria WM-20 obejmowała następujące warianty:

System radarowy kontroli ognia Mk. 92 jest amerykańską wersją rodziny radarów WM-25. Radar ten został zbudowany przez firmę Sperry (później Lockkheed-Martin) dla US Navy, US Coast Guard oraz dla różnych klientów zagranicznych.

Galeria zdjęć serii WM-20

Rysunek 2: Mark 92 FCS firmy Sperry (później Lockkheed-Martin)
(© 2015 Jörg Waterstraat, www.kriegsschiffe.net