ACR 6
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: ACR Mark 6
(Source: atchistory.wordpress.com]
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | S-band
(λ = 10 cm) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
ACR 6
De ACR 6 radar (ook bekend als ACR 6 in oudere literatuur, ACR betekent Airfield Control Radar) was een S-band luchthavenbewakingsradar voor luchtruimverkenning op middellange afstand en radargestuurde naderingen.
De radar gebruikte een cirkelvormige paraboolantenne gevoed door een reeks hoornradiatoren. Deze vorm betekende ook dat de verticale stralingshoek zeer smal was, zodat de hele antenne iets omhoog moest worden gekanteld om aan de aanvliegroute-eisen te voldoen. De ACR 6 had een aantal technische oplossingen die revolutionair waren voor die tijd:
- De radar had onderdrukking van vaste doelen en
- gebruikte ">circulaire polarisatie om interferentie door slecht weer te verminderen.
- De kijkers hadden de mogelijkheid om elektronisch kaartmateriaal op het radarbeeld te leggen.
- Er waren diagnosecircuits (BITE) voor probleemoplossing en parametermetingen.
De radar was in ontwikkeling sinds 1952. Het prototype werd in augustus 1955 operationeel op het vliegveld London Heathrow. Andere Britse vliegvelden volgden, bijvoorbeeld Gatwick en Stansted. Sommige radars werden ook geëxporteerd. Twee eenheden werden in Zwitserland geïnstalleerd op de vliegvelden van Genève en Zürich, en twee andere werden naar Nederland verscheept en opgesteld op Soesterberg en Gilze Rijen.
De precisie waarmee Cossor de antennes bouwde was zo goed dat zelfs toen de radars werden vervangen door modernere exemplaren, de oorspronkelijke Cossor-antennes werden behouden.