S 314
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: S 314
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 2 900 … 3 100 MHz
(S-band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 200 … 1 000 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,5 … 2,5 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 1 МВт |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | β= 0,75°; ε= 2,5° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | 0,5 … 10 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
S 314
De S 314 was een kustbeschermingsradar die werkte in de S-band, ontworpen voor observatie van kustwateren. Het kon zowel schepen als laagvliegende vliegtuigen lokaliseren. De zender was uitgerust met een luchtgekoelde magnetron.
De antenne was van het Marconi-type SA 100, met een offset hoornstraler voor de voeding. De reflector bestond uit een rooster met een steunframe van aluminiumlegering. De afmetingen waren 8,8 bij 3 meter. Deze reflector werd reeds gebruikt in de Marconi S232 luchtverkeersleidingsradar die in de 50cm-band opereerde. In de Marconi S 314 heeft hij echter een veel betere richtingsgevoeligheid vanwege de kleinere golflengte.
De Marconi S 314 werd rond 1960 ontwikkeld.
