AN/CPS-6
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/CPS-6B
Hersteller:General Electric
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 700 … 3 019 MHz
(pasma L) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 600 Hz lub 300 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 µs lub 2 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 5 × 900 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | azimuth: 0.5°; height: 500 ft |
| Szerokość wiązki anteny: | 1° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 2 to 15 Obr./min |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/CPS-6
AN/CPS-6 był radarem średniego zasięgu używanym jako radar łączący funkcję dookólną z funkcją poszukiwania na dużych wysokościach. Technologia radarowa działała w paśmie S. Dzięki pozycji „V” obu anten radar mógł określić zasięg, kąt boczny i kąt wzniesienia celu. Możliwość oszacowania wysokości celu bez konieczności użycia specjalnego radiowysokościomierzy sprawiła, że AN/CPS-6 był bardzo przydatny w rejonach o bardzo dużym natężeniu ruchu lotniczego.
AN/CPS-6 został opracowany w czasie II wojny światowej przez Laboratorium Promieniowania MIT Radiation Laboratory MIT. Pierwsze egzemplarze wyprodukowano w połowie 1945 r. Firma General Electric wyprodukowała model A, a następnie model B w zakładach w Syracuse w stanie Nowy Jork, które później stały się siedzibą firmy Martin-Marietta, a następnie Lockheed-Martin. W radarze 5 nadajników pracowało na różnych częstotliwościach. Do pracy potrzebna była 25-osobowa załoga. Jeden radar wymagał 85 samochodów ciężarowych w celu dostarczenia lub przeniesienia. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych wycofały ten typ radaru w latach 1957-1959.
AN/FPS-10
Radar AN/FPS-10 jest podobny w konstrukcji do radaru AN/CPS-6B i ma takie same parametry techniczne. Jedyną różnicą między radarami jest liczba i typ urządzeń obserwacyjnych. Na przykład AN/FPS-10 nie ma wskaźników typu B. Czternaście z tych jednostek pracowało w pierwszej sieci komputerowej.
Źródło:
- Military Standardisation Handbook TM 11-487C-1/MIL-HDBK-162A, Volume 1, p. 31, p. 99