AN/TPS-1E
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 1 220 … 1 350 MHz |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 360 … 380 … 400 Hz |
| Pulsduur (τ): | 2,7 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 500 kW |
| Gemiddeld vermogen: | 500 W |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 300 km |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | Range: ±(3% + 1 NM) Azimuth:±1° |
| Bundelbreedte: | 3,4° … 4° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | 1 … 15 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/TPS-1E
De AN/TPS-1E was een lichtgewicht transporteerbare verkenningsradar ontwikkeld tijdens de Tweede Wereldoorlog voor vroegtijdige waarschuwing voor vijandelijke luchtaanvallen. Deze radars waren bedoeld voor luchttoezicht op lage tot middellange afstand. Zij werden gebruikt om leemten in de radardekking op te vullen en werden gebruikt als doelaanduidingsradars voor de luchtverdediging (b.v. voor de NIKE Hercules). Deze radars werden tot in de jaren negentig internationaal gebruikt, vaak in combinatie met de AN/TPS-10 hoogtezoeker.
De zender gebruikte een 5J26 magnetron en een 5C22 thyratron in de modulator.
De AN/TPS-1E werd aanvankelijk ontwikkeld door Bell Telephone Laboratories, en later geproduceerd door Western Electric (nu onderdeel van Lockheed Martin). De licentieproduktie voor Europa werd later in Italië uitgevoerd door Microlambda (nu Leonardo) en geëxporteerd tot in Finland en andere landen.[1]
Bron:
- Galati Gaspare: ’’100 Years of Radar’’ Springer Verlag, 1st ed. 2016 (28. September 2015), ISBN 978-3-319-00583-6, S.205 (online preview)