Stosunek sygnału do szumu
sygnału
szumu
Rysunek 1: Pomiar amplitud sygnałów w celu obliczenia stosunku sygnału do szumu
sygnału
szumu
Rysunek 1: Pomiar amplitud sygnałów w celu obliczenia stosunku sygnału do szumu
Stosunek sygnału do szumu
Stosunek sygnału do szumu (w skrócie: SNR lub S/N) to stosunek średniej mocy sygnału do mocy średniego poziomu szumu. Jako stosunek wielkości o tej samej jednostce miary, stosunek sygnału do szumu jest liczbą bezwymiarową, która służy do oceny jakości odbioru i osiągalnej czułości odbiornika. W technice radarowej stosunek sygnału do szumu przedstawia się w skali logarytmicznej:
| SNR = 10 log | moc sygnału | = 10 log | PS | (1) |
| moc szumu | PR |
Poprzez położenie nacisku na średnią moc sygnału i średnią moc szumu, praktycznie obie wielkości są zredukowane do tej samej jednostki czasu. Ponieważ jednak na oscyloskopie nie są przedstawiane moce, lecz wartości napięcia poszczególnych amplitud impulsów, zmierzone wartości należy podnieść do kwadratu, aby obliczyć moc. Jest to możliwe, ponieważ oba sygnały występują na tej samej linii, a więc mają tę samą impedancję, która skraca się poprzez stosunek:
| SNR = 10 log | (Usygnał )2 | (2) |
| (Uszumu )2 |
Dlatego w przepisach dotyczących dostrajania zamiast stosunku sygnału do szumu lepiej podawać bezpośrednio wartości amplitudy. (Nawet jeśli w rzeczywistości chodzi o stosunek sygnału do szumu jako stosunek mocy). Na przykład znacznie mniejszy sygnał echa na rysunku 1 ma dokładnie SNR wynoszący 3 dB. Moc jest dwukrotnie większa od poziomu szumu, nawet jeśli amplituda sygnału jest mniejsza niż dwukrotność amplitudy szumu: ponieważ 2· (0,42 szum)2 ≅ (0,6 sygnał)2.