Signaal-ruisverhouding
signaalamplitude
ruisamplitude
Figuur 1: Meting van signaalamplitudes voor het berekenen van een signaal-ruisverhouding
signaalamplitude
ruisamplitude
Figuur 1: Meting van signaalamplitudes voor het berekenen van een signaal-ruisverhouding
Signaal-ruisverhouding
De signaal-ruisverhouding (afgekort: SNR of S/N) is de verhouding tussen het gemiddelde signaalvermogen en het gemiddelde ruisniveau. Als verhouding tussen grootheden met dezelfde meeteenheid is de signaal-ruisverhouding een dimensieloos getal dat wordt gebruikt om de ontvangstkwaliteit en de haalbare ontvangstgevoeligheid te beoordelen. In de radartechniek wordt de signaal-ruisverhouding weergegeven op een logaritmische schaal:
| SNR = 10 log | Signaalvermogen | = 10 log | PS | (1) |
| Ruisvermogen | PR |
Door de nadruk op gemiddeld signaalvermogen en gemiddeld ruisvermogen worden beide grootheden in de praktijk teruggebracht tot dezelfde tijdseenheid. Aangezien op een oscilloscoop echter geen vermogens, maar spanningswaarden van de betreffende impulsamplitudes worden weergegeven, moeten deze gemeten waarden in het kwadraat worden gezet om een vermogen te berekenen. Dit is mogelijk omdat beide signalen op dezelfde leiding liggen, dus dezelfde impedantie hebben, die door de verhouding wordt weggewerkt:
| SNR = 10 log | (Usignaal )2 | (2) |
| (Uruis )2 |
Daarom is het beter om in afstemmingsvoorschriften in plaats van een signaal-ruisverhouding direct amplitudewaarden te noemen. (Ook al wordt daarmee eigenlijk een signaal-ruisverhouding als vermogensverhouding bedoeld.) Zo heeft bijvoorbeeld het aanzienlijk kleinere echosignaal in afbeelding 1 precies een SNR van 3 dB. Het vermogen is met de factor 2 het dubbele van het ruisniveau, ook al is de signaalamplitude kleiner dan het dubbele van de ruisamplitude: want 2· (0,42 ruis)2 ≅ (0,6 signaal )2.