www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Sleepringeenheid

Sleepringeenheid

Afbeelding 1: Röntgenweergave van een eenheid met sleepringoverbrenging

Sleepringeenheid roterend deel van de sleepringeenheid met de contactringen vast deel van de sleepringeenheid met de borstelhouder en de sleepcontacten

Afbeelding 2: Onderdelen van een eenheid met sleepringoverbrenging
(Met vriendelijke toestemming van B-COMMAND GmbH.)

Sleepringeenheid

Een sleepringeenheid is een samenstelling voor de overdracht van gegevens, signalen of elektrisch vermogen van een vast onderdeel naar een bewegend element.

Bij een radar met een voortdurend draaiende antenne kan deze vanwege de permanente rotatie niet met een kabel op een vast geïnstalleerde voeding worden aangesloten. Niet alleen de zendenergie moet via een hoogfrequente draaikoppeling van het vaste deel (stator) van de draaitafel (Engels: pedestal) naar het draaiende deel (rotor) worden overgebracht, maar ook de voedingsspanningen, talrijke schakel- en besturingssignalen en datalijnen. Dit gebeurt vaak met sleepringoverbrengers. (De Engelse term slip ring unit duidt de volledige functionele eenheid aan, die veel sleepringen (slip rings) maar ook andere soorten verbindingen kan bevatten. De term sleepringoverbrenger verwijst niet alleen naar de afzonderlijke combinatie van een sleepring en een borstel, maar vaak ook naar de volledige samenstelling met veel van dergelijke onderdelen.)

Traditionele constructie

De traditionele constructie komt overeen met de uitvoering die in afbeelding 1 en 2 wordt getoond. In een uit isolerend materiaal gegoten drager in de vorm van een holle cilinder zijn ringvormige contactvlakken aangebracht, waarop een veercontact tijdens het draaien de stroomdoorgang mogelijk maakt. De geleidende oppervlakken zijn meestal hard verguld. Om de slijtage zo gering mogelijk te houden, drukt de contactveer zo zwak mogelijk tegen het draaiende ringvormige contactvlak, maar toch sterk genoeg om een betrouwbare stroomdoorgang te waarborgen.

In het in afbeelding 2 getoonde voorbeeld bestaat de contactveer uit dunne, hardvergulde staaldraad, die in een zogenoemde borstelhouder is ingegoten. Wanneer grotere stromen moeten worden overgebracht, bestaat de contactveer uit koolcontacten met een groot oppervlak. Door slijtage van de kooloppervlakken ontstaat na verloop van tijd grafietstof, dat tijdens de periodieke onderhoudsbeurten moet worden verwijderd om kortsluiting te voorkomen. Hardvergulde contacten zijn daarentegen onderhoudsvrij.

Afbeelding 3: Platte sleepring
(Met vriendelijke toestemming van B-COMMAND GmbH.)

Platte sleepring

Platte sleepringen (Engels: Pancake Slip Ring, pancake = „pannenkoek”) bestaan uit twee tegenover elkaar geplaatste vlakke schijven. Op één schijf zijn concentrische contactringen aangebracht. Op de tegenoverliggende schijf zijn de bijpassende veercontacten gemonteerd. Deze zijn vaak dubbel of zelfs viervoudig uitgevoerd. Ze kunnen ook over het gehele oppervlak van de schijf worden verdeeld om de aandrukkrachten gelijkmatig te verdelen.

Deze constructie heeft als voordeel dat zij zeer plat kan worden uitgevoerd. Bij een zeer groot aantal transmissiekanalen wordt de diameter echter zeer groot en daardoor wordt het maximaal mogelijke toerental beperkt.

 

Ook andere soorten verbindingen zijn mogelijk, zoals glasvezeltechniek of ingekapselde, radiotechnisch hermetisch afgeschermde verbindingen die op WLAN lijken. De functionele eenheid van meerdere van dergelijke verbindingen wordt meestal toch een sleepringeenheid genoemd. Bij al deze alternatieve overdrachtsmethoden moet ten minste de voeding via twee of drie sleepringen worden overgebracht, of hiervoor wordt een rotatietransformator gebruikt.

De rotatietransformator is een speciale uitvoering van een transformator, waarbij de secundaire zijde mechanisch vrij ten opzichte van de primaire zijde kan draaien en de energie uitsluitend door het wisselend oscillerende magnetische veld wordt overgebracht. Om de afmetingen van de rotatietransformator te verkleinen, wordt voor de overdracht, net als bij schakelende voedingen, een hogere frequentie gebruikt (tot 22 kHz) dan de gebruikelijke netfrequentie.