www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Wojna elektroniczna

Maskowanie istniejących rzeczywistych celów

zakłócenia szumowe z kierunku 210°

Rysunek 1: Zakłócenia szumowe z kierunku 210° na wskaźniku radaru (pasmo VHF)

Zakłócenia aktywne

W tym przypadku istniejący w urządzeniu stosunek sygnału do szumu ulega pogorszeniu wskutek doprowadzenia dodatkowej energii szumu. Ponieważ wzrost poziomu szumu przy stałej mocy sygnału powoduje zmniejszenie prawdopodobieństwa wykrycia oraz znaczny wzrost częstości fałszywych alarmów, wykrywanie celów zostaje znacznie utrudnione. Przy silnych zakłóceniach istniejące cele zostają całkowicie zamaskowane.

Ten rodzaj zakłóceń jest powodowany przez nieprzyjacielskie nadajniki zakłóceń szumowych, które pracują na częstotliwości radaru (Spot Jamming) albo szerokopasmowo w paśmie radarowym (Barrage Jamming). Odmianą jest zakłócacz szumowy przestrajany w całym paśmie (Swept Jammer).

Aktywne zakłócenia szumowe mogą być tak silne, że przesterują wejście odbiornika urządzenia radarowego. Ponieważ na wyjściu odbiornika nie występują już impulsy, lecz pojawia się wysoki poziom napięcia stałego, zakłócany sektor nie zostaje rozjaśniony, lecz wygaszony.

Zakłócenia pasywne

Pasywnym środkiem zakłócającym, który wskutek własnego odbicia wywołuje clutter podobny do szumu, są znane już z okresu II wojny światowej reflektory dipolowe (Chaff).

dwa różne rodzaje reflektorów dipolowych w ich zasobnikach
Zdjęcie: US Navy Naval Research Laboratory
(kliknij, aby powiększyć: 800·600px = 76 kByte)

Rysunek 2: RR-129 i RR-144: dwa różne rodzaje reflektorów dipolowych w ich zasobnikach

W tym celu do atmosfery wprowadza się materiały silnie odbijające, dostrojone do długości fali urządzenia radarowego (paski folii metalowej lub metalizowane włókna szklane), które tworzą gęste chmury nieprzenikalne dla fal elektromagnetycznych. Materiały te są bardzo lekkie i mogą pozostawać w atmosferze przez stosunkowo długi czas, na przykład dzięki prądom termicznym.

Poprawę można jednak uzyskać za pomocą specjalnych rozwiązań układowych, tak zwanych rozwiązań ECCM (od: Electronic Counter-Counter Measures), które obecnie określa się również jako EPM (od: Electronic Protection Measures). W radarze dopplerowskim jako kryterium przeciwdziałania reflektorom dipolowym można wykorzystać różnicę prędkości między samolotem a chmurą reflektorów dipolowych. Można wówczas zdefiniować „Sub Chaff Visibility”, czyli współczynnik skuteczności aparatury ochrony przed zakłóceniami.