www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Anteny radarowe

Splash Plate Feed

falowód kołowy
dielektryk
Splash Plate

Rysunek 1: Splash Plate Feed

Splash Plate Feed

Angielski termin Splash Plate Feed jest potocznie używany w odniesieniu do anten Cassegraina jako określenie całego subreflektora. Zwykle ma on jednak dodatkowe profilowanie lub dodatkowe elementy, które zapobiegają odbijaniu części energii nadawczej z powrotem do falowodu. W rezultacie taki subreflektor ma bardzo złożoną konstrukcję i nie można go już porównywać z klasycznym subreflektorem anteny Cassegraina.

Płyta wierzchołkowa

Płyta wierzchołkowa jest bardzo prostym sposobem ograniczenia oddziaływania zwrotnego na układ zasilania anteny. Zwykle jest to okrągła płyta umieszczona w wierzchołku reflektora parabolicznego. Jej średnica oraz odległość od wierzchołka reflektora parabolicznego są dokładnie obliczone. Odległość ta skraca geometryczną długość drogi i powoduje powstanie odbicia w przeciwfazie względem fali padającej. Przy promienniku tubowym odbicie to częściowo znosi się z falą padającą. Wprawdzie nieznacznie pogarsza się sprawność anteny, a tym samym jej zysk, jednak współczynnik fali stojącej w linii zasilającej antenę ulega znacznej poprawie.[1] Rozmiar płyty jest ograniczony do kątów, przy których możliwe jest oddziaływanie zwrotne na promiennik tubowy. Tę część energii można również rozprowadzić w innych kierunkach przez odpowiednie profilowanie, na przykład nadanie powierzchni kształtu wypukłego. Powoduje to jednak zakłócenia charakterystyki promieniowania, ponieważ właśnie w wierzchołku anteny parabolicznej gęstość promieniowania jest największa.

Rysunek 2: Radar meteorologiczny GMWR-400-SST z układem Splash Plate Feed (Za uprzejmą zgodą firmy GAMIC mbH)

Rysunek 2: Radar meteorologiczny GMWR-400-SST z układem Splash Plate Feed (Za uprzejmą zgodą firmy GAMIC mbH)

Płyta wierzchołkowa w subreflektorze

Subreflektor anteny Cassegraina powinien teoretycznie mieć kształt hiperboliczny. Również tutaj można zastosować zasadę płyty wierzchołkowej. W subreflektorze energię nadawczą można jednak bez problemu rozprowadzić za pomocą kształtu innego niż teoretycznie przewidziany kształt hiperboliczny, aby skierować tę część energii poza falowód do innej części reflektora parabolicznego. Reflektor paraboliczny może ponownie skompensować tę zmianę kierunku, o ile nie wystąpią większe różnice fazowe.

W najprostszym przypadku może to być jedynie mała przewodząca płyta umieszczona przed promiennikiem tubowym, z niewielkim metalowym stożkiem pośrodku, zapobiegającym odbiciom w kierunku falowodu. Cały ten element jest wtedy określany jako Splash Plate Feed, ponieważ bardziej przypomina „płytę odchylającą” niż zwierciadło hiperboliczne.

Niezbędne wsporniki subreflektora powodowałyby zakłócenia charakterystyki promieniowania. Zastosowanie materiałów dielektrycznych pozwala ograniczyć te zakłócenia. Promiennik tubowy można również zastąpić anteną dielektryczną, dzięki czemu takie wsporniki stają się zbędne. Bardzo zaawansowane rozwiązania o znacznie lepszych właściwościach wykorzystują stopniowo rowkowane („korrugowane”) materiały dielektryczne do dopasowania impedancji i rozdziału energii nadawczej z zachowaniem właściwej fazy.

Antena Hat Feed

Jeżeli subreflektor ma krawędź otaczającą materiały dielektryczne niczym nałożony kapelusz, anteny o takim kształcie promiennika są również nazywane antenami Hat Feed. Taka krawędź może mieć także formę rowkowaną i służy do tłumienia fal rozchodzących się wokół subreflektora.

Źródło:

  1. Patent firmy Siemens z 1987 roku dotyczący płyty wierzchołkowej, wraz z opisem jej działania. (online)