Onderdrukking van zijlobben
een puntantenne
antennepatroon
kanaal
Figuur 1: Schema voor zijlobonderdrukking
een puntantenne
antennepatroon
kanaal
Figuur 1: Schema voor zijlobonderdrukking
een puntantenne
antennepatroon
kanaal
Figuur 1: Schema voor zijlobonderdrukking
Onderdrukking van zijlobben
Het vermogen om signalen te onderdrukken die binnenkomen op de zijlobben van het antennepatroon is een belangrijk criterium voor het evalueren van de immuniteit tegen interferentie van militaire radars.
Als er maar één antenne en één ontvangstkanaal is, is het niet mogelijk om de signalen afkomstig van de hoofdlob of een zijlob van elkaar te onderscheiden. In dit geval worden alle signalen (zowel nuttige als stoorsignalen) die op de zijlob aankomen op de indicator weergegeven in de richting die overeenkomt met de positie van de hoofdlob.
Om dergelijke signalen te compenseren (onderdrukken), wordt een tweede antenne met een eigen ontvangstkanaal geïnstalleerd. Deze antenne kan omnidirectioneel zijn, een cardioid patroon hebben of gewoon een patroon dat veel breder is dan de hoofdlob van het patroon van de hoofdantenne. Het ontvangstkanaal, ook wel compensatiekanaal of onderdrukkingskanaal genoemd, moet dezelfde kenmerken hebben als het ontvangstkanaal dat op de hoofdantenne is aangesloten (hoofdkanaalontvanger).
Een belangrijk verschil: de signalen ontvangen op het onderdrukkingskanaal moeten worden geïnverteerd ten opzichte van de signalen ontvangen op het hoofdkanaal, zodat de ene van de andere kan worden afgetrokken. Voor een goede onderdrukking moet de versterking van beide kanalen samen geregeld worden, maar het compensatiekanaal moet een extra regeltrap hebben. In de schakeling in figuur 1 wordt geen volledige onderdrukking van de zijlobben bereikt omdat het versterkingsniveau in het onderdrukkingskanaal kan worden ingesteld op een gemiddelde waarde over alle zij- en achterlobben. Maar zelfs met dit schema worden de zijlobben aanzienlijk onderdrukt.
Indien nodig worden meerdere compensatieantennes gebruikt, elk met een eigen ontvangstkanaal. Hierdoor kunnen de zijlobben effectiever worden onderdrukt. In de PRV-17 hoogtezoekradar worden bijvoorbeeld drie compensatieantennes gebruikt: twee ervan zijn te zien in figuur 3, de derde bevindt zich achter de hoofdantenne en is ontworpen om de achterlobben te onderdrukken.
In secundaire radars wordt de onderdrukking van zijlobben (SLS) meestal gerealiseerd met een monopulsantenne.
Afbeeldingengalerij van zijlob onderdrukkingsantennes
Figuur 3. PRV-17 hoogtezoekradar, geplaatst in het Luchtmacht Militair Historisch Museum (Oekraïne, Vinnitsa).
Figuur 4: In de AN/FPS-117 radar bevindt de compensatieantenne zich rechts van de hoofdantenne en wordt “hulpantenne” (Auxiliary Antenna) genoemd.