Resim 1: AN/MPQ-2 radarı ile Radar Course Directing Central
Radar Course Directing Central (RCDC) (Türkçe yaklaşık karşılığıyla: Merkezi Radar Destekli Rota Yönlendirme Sistemi), başlangıçta ABD Kara Kuvvetleri Muhabere Birliği (U.S. Army Signal Corps) tarafından Westinghouse ile iş birliği içinde, Nike Hercules hava savunma füze sisteminin vuruş doğruluğunu değerlendirmek amacıyla geliştirilmiş bir sistemdi. Sistem, bir hedef takip radarının balistik yörüngeleri hesaplayan bir bilgisayarla birleştirilmesinden oluşuyordu. Görevi, füze güdüm radarından bağımsız olarak füzenin ve hedefin uçuş yörüngelerini karşılaştırmaktı. Sistem, üst komuta merkezinde konuşlandırılmıştı.
Kore Savaşı ve Vietnam Savaşı sırasında bu yöntem, cephe hattına yakın bölgelerde gerçekleştirilen bombardımanların yönlendirilmesi için uyarlanmıştır. Bu amaçla, bombardıman uçaklarında bulunan sistemlerle birlikte çalışan çeşitli özel radar sistemleri geliştirilmiştir. Bu yöntem Ground-Directed Bombing (GDB, yerden yönlendirilen bombardıman) olarak adlandırılmıştır. Bu uygulamada hedef takip radarı bombardıman uçağının rotasını izler, özel bir bilgisayar bu rotanın yeryüzüne izdüşümünü hesaplar, telsiz bağlantısı üzerinden pilota rota düzeltmeleri gönderir ve bombanın bırakılacağı en uygun zamanı belirlerdi. AN/MPQ-14 gibi daha sonraki modellerde ise bomba bırakma işlemi doğrudan yer istasyonundan uzaktan kumanda ile gerçekleştirilebilmiştir.
Sistem; bir takip radarı (örneğin AN/MPS-19), bir bilgisayar, bir plotlama masası ((plotting table); örneğin OA-132 veya OA-215) ve ayrıca ek bir römork içine yerleştirilmiş telsiz sistemlerinden oluşuyordu.
Uzak Doğu’daki savaşların sona ermesinden sonra sistem, gerçek bomba kullanılmadan yapılan bombardıman eğitimleri ve değerlendirmeleri için kullanılmıştır. Bu durumda yalnızca bomba bırakma komutu yer istasyonuna iletiliyor, yer istasyonu ise teorik isabet noktasını yarım metreden daha yüksek bir doğrulukla hesaplıyordu.
Kaynak: