Type 50
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Type 50
UNITED KINGDOM
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 940 … 3 060 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 500 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,7 or 1,9 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 400 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Type 50
AMES Type 50 to stacjonarny radar ochrony wybrzeża działający w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub w paśmie E/F (oznaczenie NATO), który był używany pod koniec II wojny światowej w ramach systemu Chain Home Extra Low (CHEL). Elektronika radaru jest identyczna jak w radarze morskim typu 277, z tą różnicą, że zamiast anteny parabolicznej zastosowano tzw. antenę „serową”. Aby zwiększyć zasięg, radar można było zamontować również na wieży.