AN/APN-159
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 1 600 … 1 660 MHz
(pasma L) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 4 916 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,15 or 0,05 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 30 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | β= 50° ; ε= 35° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-159
AN/APN-159 był radiowysokościomierzem (altimetrem) o dużym zasięgu, działającym w paśmie L (oznaczenie IEEE) lub paśmie D (oznaczenie NATO), który był stosowany w samolocie rozpoznawczym McDonnell Douglas RF-4 „Phantom II”.
Pierwszy lot z wykorzystaniem tego radaru odbył się 18 maja 1964 roku.