R-14A
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: R-14A
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 16 NM (≙ 30 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
R-14A
R-14A był radarem rozpoznawczym i dalmierzowym z anteną monopulsacyjną działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO). Był używany w samolotach B-52, F-105D/F i T-39. R-14A ma zarówno tryb powietrze-powietrze, jak i powietrze-ziemia, w którym sterowane są bomby, pociski rakietowe lub działka zainstalowane w kadłubie.
R-14A jest częścią AN/ASG-19 „Thunderstick”, systemu naprowadzania bomb, który obejmuje również system celowniczy, komputer celowniczy bomb, komputer danych powietrznych, komputer startowy pocisków rakietowych, autopilota i dopplerowski radar nawigacyjny AN/APN-131.