AN/BPS-11
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/BPS-11 na okręcie USS George Washington (SSBN-598)
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 8 740 … 8 890 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 540 … 660 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 50 … 110 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 80 NM (≙ 148 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 2,6° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 0 … 8 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/BPS-11
AN/BPS-11 był radarem poszukiwawczym działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO), przeznaczonym do stosowania na okrętach podwodnych.
Był to ostatni radar opracowany z serii AN/BPS-1 w 1962 roku przed użyciem komercyjnie dostępnych radarów morskich z serii Pathfinder firmy Raytheon. AN/BPS-11 został zainstalowany na okrętach podwodnych George Washington (SSBN-598), Lafayette (SSBN-616) i Darter (SS-576).
Źródło:
- Military Standardisation Handbook TM 11-487C-1/MIL-HDBK-162A, Band 1, p. 1044