www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/APS-120

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: E2C z rotodomem APA-171 radaru AN/APS-120.

Rysunek 1: E2C z rotodomem APA-171 radaru AN/APS-120.

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma UHF)
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów: 298 … 303,5 Hz
Szerokość impulsu (τ): 12,8 µs
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 1 MW
Moc średnia: 3,8 kW
Zasięg instrumentalny: 200 NM (≙ 370 km)
Rozróżnialność w odległości:
Dokładność / Błąd określania:
Szerokość wiązki anteny: 6,6°
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru: 6 min⁻¹
MTBCF: 18 h
MTTR: 8 h

AN/APS-120

AN/APS-120 był powietrznym impulsowym dopplerowskim radarem rozpoznawczym dalekiego zasięgu działającym w paśmie UHF, używanym w samolotach E2B i E2C Hawkeye firmy Northrop-Grumman jako radar wczesnego ostrzegania.

Schemat blokowy radaru jest identyczny z jego poprzednikami AN/APS-96 i AN/APS-111 (XN-1). Antena znajdowała się w obrotowej kopule nad kadłubem samolotu o średnicy 7 stóp (≙ 2,13 m) i wysokości 2,5 stopy (≙ 0,76 m). Składał się on z grupy poziomo spolaryzowanych anten Yagi połączonych jako antena monopulsowa. W pełni koherentny i stabilizowany krystalicznie nadajnik wykorzystywał koncentryczny amplitron jako wzmacniacz mocy. W przetwarzaniu sygnału radarowego zastosowano kompresję impulsów do czasu trwania 0,2 µs.

Radar AN/APS-120 został uruchomiony w 1970 roku i zastąpiony przez AN/APS-125 w 1976 roku.

Źródło: