www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

SON-4

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: SON-4

Rysunek 1: SON-4

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 2 700 … 2 860 MHz
(pasma S)
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów: 1 249 Hz
Szerokość impulsu (τ): 0,8 µs
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 250 kW
Moc średnia:
Zasięg instrumentalny: 60 km
Rozróżnialność w odległości: 125 m
Dokładność / Błąd określania: 20 m
Szerokość wiązki anteny: 3,5 … 4,6°
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru:
MTBCF:
MTTR:

SON-4

SON-4 „Lutch“ (skrót od Stantsiya Orudiynoy Navodki - stacja kierunkowa działa, cyrylicą: Станция Орудийной Наводки, СОН-4 «Луч») był radarem namierzania celów działającym w paśmie S, przeznaczonym do kierowania ogniem baterii dział przeciwlotniczych kalibru od 57 do 100 mm. Antena paraboliczna miała średnicę 1,83 m. Wykorzystywała ona dipol obracający się z prędkością 25 obrotów na sekundę jako główny promiennik i śledziła cele przy użyciu metody skanowania stożkowego. Stosunkowo duży zakres częstotliwości został osiągnięty dzięki czterem różnym magnetronom, z których każdy można było dostroić w zakresie pasma 40 MHz. Do wyszukiwania celów używano stacji radarowych P-8 lub P-10.

Radar został opracowany w 1947 roku i znajdował się na uzbrojeniu Armii Radzieckiej do około 1955 roku. Konstrukcja została oparta na radarze SCR-584, którego plany zostały udostępnione ZSRR podczas II wojny światowej. Później został zastąpiony przez własny, rozwinięty model SON-9.