www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

RDR-100

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: RDR-100

Rysunek 1: RDR-100

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 15,4 … 15,7 GHz
(pasma Ku)
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów: 800 Hz
Szerokość impulsu (τ): 1,5 µs
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 10 kW 
Moc średnia:
Zasięg instrumentalny: 80 NM (≙ 150 km)
Rozróżnialność w odległości:
Dokładność / Błąd określania:
Szerokość wiązki anteny:
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru:
MTBCF:
MTTR:

RDR-100

RDR-100 był lotniczym radarem nawigacyjnym i pogodowym pracującym w paśmie Ku, używanym zarówno w samolotach cywilnych, jak i wojskowych. Wersja wojskowa nosiła oznaczenie AN/APS-113 i była używana w śmigłowcach Bell UH-1 „Iroquois“, Sikorsky S-62 i Douglas EC-47 „Dakota“.

Antena paraboliczna miała średnicę 12 cali (≙ 30,5 cm) i zysk antenowy 31 dBi.

Radar był gotowy do produkcji seryjnej w 1964 roku i został zastąpiony przez RDR-1200 lub jego wojskowe oznaczenie AN/APS-113(V) od 1973 roku.