www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

PRV-10

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Modellfoto PRW-10

Zdjęcie 1: Zdjęcie modelowe PRV-10
(Zdjęcie udostępnione dzięki uprzejmości Muzeum Historii Wojskowej Niemieckich Sił Zbrojnych w Dreźnie).

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma E
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów:
Szerokość impulsu (τ): 2,7 … 3,2 µs
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 1,8 … 2 MW
Moc średnia:
Zasięg instrumentalny: 300 km
Rozróżnialność w odległości: 3 km
Dokładność / Błąd określania:
Szerokość wiązki anteny: β= 3° … 5°; ε= 1°
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru:
MTBCF:
MTTR:

PRV-10

PRV-10 „Konus“ (oznaczenie rosyjskie: 1RL12; cyrylica: 1РЛ12 «Конус» = „Stożek“; oznaczenie NATO: „Rock Cake“; nazwa jest skrótem od „podvizhnyy radiovysotomer“, cyrylica: «Подвижный РадиоВысотомер», ПРВ). PRV-10 był pierwszym produkowanym w Związku Radzieckim radiowysokościomierzem opracowanym w wersji przenośnej na podstawie wysokościomierza prototypu radaru Topol-2. Jako radiowysokościomierz był przeznaczony jako urządzenie pomocnicze dla różnych radarowych stacji rozpoznawczych. Maksymalna wysokość, na której można było dokonać pomiarów, wynosiła 34 000 m.

W 1956 r. weszła do służby w krajach byłego Układu Warszawskiego, a w 1957 r. została zmodernizowana do ewentualnej eksploatacji sektorowej. Po modernizacji na PRV-10M wygląd reflektora anteny nieco się zmienił. Największą słabością PRV-10 był brak odporności na zakłócenia. Prawdopodobnie był w służbie do 1975 r., po czym został zastąpiony przez PRV-11.

Galeria zdjęć PRV-10

Zdjęcie 2: Anteny Yagi radaru P-8 (prawy maszt) z radarem wtórnym Kremnij-1 (lewy maszt) w środku: PRV-10

Zdjęcie 3: PRV-10M w Muzeum Obrony Przeciwlotniczej w Żarze pod Moskwą