www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

P-3 „Dumbo“

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
P-3A

Rysunek 1: Przenośna wersja P3 (antena po lewej stronie).

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma VHF
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów:
Szerokość impulsu (τ):
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 55 kW
Moc średnia:
Zasięg instrumentalny: 120 km
Rozróżnialność w odległości: 2,5 km
Dokładność / Błąd określania:
Szerokość wiązki anteny: 24°
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru:
MTBCF:
MTTR:

P-3 „Dumbo“

Prace nad radarem P-3 „Dumbo“ (skrót od „Pegmantit 3“) rozpoczęły się w 1943 roku.

Szczególną cechą radaru P-3 jest system antenowy, składający się z dwóch anten, które służą do nadawania i odbioru za pomocą przełącznika nadawczo-odbiorczego.

Do określania wysokości celów wykorzystywany jest system dwóch anten Yagi, umieszczonych na wysokości 7 m i 11 m nad ziemią. Kąt elewacji wyznacza się za pomocą specjalnego systemu, goniometru, poprzez porównanie faz obu anten.

Testy fabryczne P-3 odbyły się między 20 lipca a 15 sierpnia 1944 r., a pierwsze próby zasięgu przeprowadzono w styczniu i lutym 1945 r. Radar P-3 wszedł do służby w Rosji w 1945 r. Rozpoczęto również produkcję wariantu P-3A przeznaczonego dla pojazdów mechanicznych.