www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

OSWIN

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rys. 1: Panoramiczny obraz pola antenowego w Kühlungsborn, Niemcy
(54°07'05.82" N   11°46'08.63" W)
(© 2014 Leibniz-Institut für Atmosphärenphysik)

Rys. 1: Panoramiczny obraz pola antenowego w Kühlungsborn, Niemcy
(54°07'05.82" N   11°46'08.63" E)
(© 2014 Leibniz-Institut für Atmosphärenphysik)

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 53,5 MHz
Okres powtarzania impulsów:
Częstotliwość powtarzania impulsów: < 50 kHz
Szerokość impulsu (τ): 1 … 32 µs
Czas odbioru sygnału echa:
Czas zwrotu:
Moc impulsowa: 90 kW
Moc średnia: 4,5 W
Zakresy wysokości: (0,4) 1 … 18 km
(65 … 95 km)
Rozróżnialność w odległości: 150 m, 300 m,
600 m, 1000 m
Dokładność / Błąd określania:
Szerokość wiązki anteny:
Liczba ech odebranych - sondowań:
Liczba obrotów anteny radaru:
MTBCF:
MTTR:

OSWIN

OSWIN (Ostsee-Wind-Radar) to urządzenie radarowe VHF do badania wysokiej atmosfery, skonstruowane i obsługiwane przez Instytut Fizyki Atmosfery w Kühlungsborn. Został on uruchomiony latem 1999 roku. Radar działa w pełni automatycznie i generuje profile wysokościowe wektora wiatru 3D oraz współczynnika odbicia.

Układ antenowy to antena typu phased array, składająca się początkowo ze 144 pojedynczych anten Yagi po 4 elementy każda. Były one ułożone w kwadratowe grupy po 4 anteny każda. Wszystkie przewody doprowadzające do anten mają tę samą długość. Do odbioru dostępnych jest 6 niezależnie rekonfigurowanych kanałów odbiorczych. Dzięki przesunięciu fazowemu sześciu grup anten można obracać diagram kierunkowy o trzy kąty zenitalne (7°, 13°, 20°) w każdym z czterech kierunków kardynalnych: północnym, południowym, wschodnim i zachodnim.

Po odnowieniu układu antenowego wiosną 2014 r. układ ten składa się obecnie ze 133 anten Yagian, każda o trzech elementach, rozmieszczonych w strukturze heksagonalnej. Obecnie są one pogrupowane w 19 grup antenowych po 7 anten każda. Kanały odbiorcze mają być stopniowo rozszerzane z 6 do 19 i do liczby 133, aby umożliwić cyfrowe kształtowanie schematu antenowego. Obok tablicy antenowej znajduje się pojemnik z elektroniką kanału odbiorczego (obramowany na zielono na Rys. 2).

Źródło:

Galeria zdjęć OSWIN

Rysunek 2: Struktura heksagonalna: obecnie dla jednego kanału odbiorczego łączone są po 3 grupy.