www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/APQ-181

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: AN/APQ-181
(© 2012 Raytheon)

Rysunek 1: AN/APQ-181
(© 2012 Raytheon)

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma Ku
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa:  
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny:  
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

AN/APQ-181

AN/APQ-181 jest wielomodowym systemem radarowym pracującym w paśmie Ku z identyfikacją celu w oparciu o GPS. Radar posiada 21 oddzielnych trybów do śledzenia terenu i unikania kolizji z terenem, aktualizacji systemu nawigacyjnego, poszukiwania celów, śledzenia, identyfikacji i akwizycji oraz wyznaczania celów dla systemów uzbrojenia. Jest to w pełni redundantny system modułowy wykorzystujący dwa oddzielne radary i dwie chłodzone cieczą aktywne anteny typu phased array. APQ-181 został zaprojektowany dla bombowca stealth Northrop Grumman B-2 Spirit.

Radar wykorzystuje zaawansowane tryby oprogramowania i zaawansowane techniki niskiego prawdopodobieństwa przechwycenia (LPI),, aby dopasować się do charakterystyki stealth samolotu. Anteny, które są dopasowane do zewnętrznych płaszczyzn samolotu, są umieszczone pod przednimi krawędziami skrzydeł i pokryte płytą dielektryczną typu stealth, która pozwala na normalne działanie, jednocześnie zapobiegając odbijaniu przez anteny obcych impulsów radarowych. Nadajnik radarowy jest typu wzmacniaczowego, wykorzystujący chłodzoną cieczą lampę z falą bieżącą o wysokiej mocy, sterowaną siatką.

Radar został opracowany przez firmę Hughes Aircraft (obecnie Raytheon) na początku lat 80. Prototyp radaru oblatano po raz pierwszy w 1987 roku, a pierwsze radary dostarczono na początku lat 90. W listopadzie 2002 roku firma Raytheon otrzymała kontrakt na opracowanie nowej aktywnej anteny dla radaru B-2, która pozwoliłaby uniknąć zakłóceń w działaniu komercyjnych systemów satelitarnych wystrzelonych po 2007 roku. Testy w locie ze zmodernizowanym radarem rozpoczęły się w październiku 2007 r. i trwały do 2008 r. Instalacja nowej anteny we flocie B-2 została zakończona w 2014 r.