Anemone
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Figure 1: Anemone
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 200 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Anemone
Radar Anemone Anemone (Appareil Numérisé pour l’Exploitation des Mouvements d’Objectifs Navals Éloignés, „Cyfrowe urządzenie do wykrywania ruchu odległych celów morskich“), jest wielofunkcyjnym radarem pracującym w paśmie X. Radar wykorzystuje skokową zmianę częstotliwości i jest w stanie śledzić cele morskie w sposób nieciągły, co poprawia jego własną wykrywalność. Anemone dostarcza systemowi uzbrojenia samolotu dane do sterowania pociskami przeciwokrętowymi AM39 „Exocet” i atakowania celów naziemnych z powietrza. Może być również wykorzystywany do samoobrony samolotu, a jego zasięg przeciwko celom powietrznym wynosi 100 km.
Radar Anemone wykorzystuje płaską, pasywną antenę typu phased array oraz cyfrowe przetwarzanie sygnału radarowego. Moc nadawcza jest generowana przez tubę z falą wędrującą.
Został on zainstalowany we francuskich samolotach Super Étendard (produkcji Dassault-Breguet) w 1990 roku, zastępując przestarzały radar Agave. Zbudowano około 40 radarów tego typu.