www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

ELDORA/ASTRAIA

Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
AN/APG-70
(klik om te vergroten: 400·268px = 67 kByte)

Figuur 1: ELDORA gemonteerd op de staart van een Lockheed P-3 vliegtuig van het Naval Research Laboratory (NRL).

Specificaties
Frequentie: 9,3 – 9,8 GHz
(X-band)
Pulsherhalingstijd (PRT):
Pulsherhalingsfrequentie (PRF): 2 – 5 kHz
Pulsduur (τ): 0,25 – 3,00 µs
Ontvangsttijd:
Dode tijd:
Piekvermogen: 35 – 40 kW
Gemiddeld vermogen:
Instrumented Range: 20 – 90 km
Afstandsresolutie: 37,5 – 1200 m
Nauwkeurigheidsgraad:
Bundelbreedte: 1,8°
hits per scan:
Rotatiesnelheid:
MTBCF:
MTTR:

ELDORA/ASTRAIA

ELDORA (Electra Doppler Radar) / ASTRAIA (Analyse Stereoscopique par Radar Aeroporte Sur Electra) is een Doppler-radar in de X-band met twee onafhankelijke bundelrichtingen. De fabrikant is een consortium van het Amerikaanse National Center for Atmospheric Research (Boulder, VS, Colorado) en het Franse Centre National de Recherche Scientifique (CNRS, Parijs). De ELDORA/ASTRAIA-radar is ontworpen voor hogeresolutiemetingen van windsnelheden en neerslaghoeveelheden van zware stormen die te groot of te ver weg zijn om metingen te verkrijgen van stationaire radarlocaties met een vergelijkbare nauwkeurigheid.

De bundelrichtingen van de ELDORA/ASTRAIA-radar zijn naar voren en naar achteren gericht (in feite twee radarsystemen), waardoor tijdens de vlucht dubbele Doppler-informatie wordt verkregen. De evaluatie levert een tweedimensionaal veld op van windsnelheden tijdens de passage door het stormgebied. De radar maakt gebruik van een complex transmissiesignaal dat bestaat uit een reeks van vier verschillende transmissiefrequenties. Bovendien kan een extreem korte zendimpuls ook zonder interne modulatie worden verzonden. De gegevens worden gemiddeld in een digitale signaalprocessor.

De radar bestaat uit 5 hoofdgroepen:

De twee versterkers, elk uitgerust met een lopende-golfbuis en elk met een zendvermogen van 35 kW, worden gevoed door een gemeenschappelijke frequentiesynthesizer die gebruik maakt van een uiterst nauwkeurige 10 MHz kwartsgenerator als hoofdoscillator en coherente referentie. Deze synthesizer genereert alle vereiste frequenties en klokken voor beide systemen (voorwaartse en achterwaartse straling). De middenfrequentie van 60 MHz wordt hardwarematig gegenereerd en gebruikt in de ontvanger, in de radarsignaalprocessor, in de synchronisator en bij de digitalisering van de ontvangen signalen. Het zendsignaal is een puls die bestaat uit vier temporele subsecties (zogenaamde chips), waarin telkens één van de vier zendfrequenties wordt gebruikt. Deze pulsen worden uitgezonden met een tweevoudig gespreide pulsherhalingsfrequentie in een tijdsverhouding van 4:5 om betere ondubbelzinnige afstands- en snelheidsmetingen mogelijk te maken (zie: Doppler-dilemma).

Het uitgezonden signaal wordt via een tweekanaals roterende golfpijpverbinding naar het antennesysteem in de radome aan de achterkant van het vliegtuig geleid. De twee antennes draaien in de lengteas met een snelheid van 20 – 40 omwentelingen per minuut om de vereiste bemonsteringsfrequentie te bereiken.

Bron: