Pitagoras po amerykańsku
Rysunek 1: Geometryczne wyprowadzenie wzoru przybliżającego
Pitagoras po amerykańsku
Żartobliwie nazywane równaniem Pietera Gorasa jest przybliżeniem twierdzenia Pitagorasa, po raz pierwszy zastosowanym w oprogramowaniu amerykańskich radarów.
W radarze często konieczne jest przekształcenie wektora na wartość bezwzględną, a tym samym zastosowanie twierdzenia Pitagorasa. Niestety, realizacja pierwiastka kwadratowego w asemblerze, a tym bardziej w sprzętowym układzie matematycznym, jest bardzo skomplikowana. Co prawda dla dzisiejszych komputerów nie stanowi to już prawie żadnego problemu pod względem mocy obliczeniowej, ale obliczenie to powinno przebiegać w ten sam sposób dla wszystkich możliwych wartości wejściowych. Ponieważ przetwarzanie musi odbywać się w czasie rzeczywistym, czas trwania programu musi być taki sam dla wszystkich możliwych wartości. Nie ma to miejsca w przypadku obliczania pierwiastka.
Dlatego stosuje się wzór przybliżony, który wymaga tylko kilku operacji arytmetycznych, a jego dokładność jest w większości przypadków wystarczająca:
bezwzględna
Rysunek 2: Wynik jest maksymalnie o 11,8% większy niż w przypadku prawidłowego obliczenia za pomocą równania Pitagorasa.
Długość dłuższego przyprostokąta plus połowa długości krótszego przyprostokąta jest
w przybliżeniu równa długości przeciwprostokąta.
c ≅ |a| + 0,5 |b|
W programie oznacza to jedynie porównanie danych wejściowych,
która z wartości jest większa, przesunięcie mniejszej wartości o jeden bit w prawo oraz proste dodawanie.
bezwzględna
Rysunek 2: Wynik jest maksymalnie o 11,8% większy niż w przypadku prawidłowego obliczenia za pomocą równania Pitagorasa.