Lek tussen zender en ontvanger bij een continugolfradar
Figuur 1: Lek tussen zender en ontvanger bij een continugolfradar
Lek tussen zender en ontvanger bij een continugolfradar
Voor continugolfradarmodules in vrij te gebruiken ISM-frequentiebanden is wettelijk een maximale waarde voor de EIRP voorgeschreven die niet mag worden overschreden. Het daarvoor door de zender geleverde vermogen wordt echter door verliezen verminderd. Om ervoor te zorgen dat de radarmodule het maximaal mogelijke bereik bereikt, moeten deze verliezen bij de berekening van het maximale zendvermogen in aanmerking worden genomen. Deze verliezen zijn weergegeven in figuur 1.
Het vermogen aan de ingang van de ontvanger kan, wanneer mogelijke meervoudige reflecties worden verwaarloosd, als volgt worden berekend:
passing
antenne
passing
antenne
(1)
- Pt = uitgangsvermogen van de zender
- Pl = vermogen dat rechtstreeks van de zender naar de ontvanger gelangt
- Pr = vermogen dat door het doel wordt verstrooid en door de antenne wordt opgevangen
- |Γ| = grootte van de spanningsreflectiecoëfficiënt van de antenne (gerelateerd aan haar VSWR)
- Lx = verliezen in de transmissielijn (≥1)
- Lc = verliezen in de circulator (≥1)
- Icirc = isolatie van de circulator (het deel van het binnenkomende vermogen dat in de tegengestelde richting wordt doorgelaten)
Het echosignaal kan door de Dopplerfrequentie en de looptijd zijn gewijzigd. Daarentegen hebben het lek als gevolg van onvoldoende isolatie en de reflecties door de misaanpassing van de antenne dezelfde signaalvorm. Door de lengte van de voedingslijn zorgvuldig te kiezen, kunnen deze signalen in tegenfase worden gebracht, zodat zij elkaar opheffen of ten minste aanzienlijk verminderen.