www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar wtórny

Rozdział: „Radar wtórny”

verkleinerte Vorschau der Internetseite

Rysunek 1: Vorschau der Internetseite

Large Vertical Aperture Antenna

Rysunek 1: Antena SSR typu LVA (Large Vertical Aperture)

Klasyczna metoda radarowa (dla odróżnienia nazywana odtąd radarem pierwotnym) potrafi zlokalizować samolot w przestrzeni i określić jego współrzędne, ale nie jest w stanie odróżnić własnego samolotu od samolotu wroga na podstawie sygnału celu. Informacje te uzyskuje się za pomocą urządzenia, które generuje sygnał interrogacyjny uruchamiający transponder (Transponder , transmitter-responder, nadajnik-responder) w statku powietrznym, który w odpowiedzi odsyła specjalnie zakodowany sygnał. Odpowiedź ta jest wyświetlana bezpośrednio na wyświetlaczu lub na oddzielnym wyświetlaczu.

Metoda radaru wtórnego jest zazwyczaj sprzężona z jednostką radaru głównego, ponieważ do jej działania wymagana jest aktywna współpraca celu (metoda kooperacyjna). W przypadku braku tej współpracy, samolot nie zostanie wykryty przez radar wtórny.

Jest to więc raczej procedura komunikacyjna, połączenie radiowe z pilotem, przez które wymieniane są pewne dane techniczne. Ponieważ jednak pomiar czasu przelotu sygnału służy również do określania pozycji samolotu, nazywa się go mimo wszystko „radarem”, choćby ze względów historycznych.

Rysunek 2: Antena SSR typu LVA (Large Vertical Aperture)

W tym rozdziale omówione zostaną jedynie podstawy działania radaru wtórnego. Uzyskasz przegląd procedury i zawartości kodów przesłuchań oraz telegramów odpowiedzi, jak również mały wgląd w obwody.