www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Historia radiolokacji

Heinrich Hertz

Rysunek 1: Heinrich Rudolf Hertz

Rysunek 1: Heinrich Rudolf Hertz

Heinrich Hertz

Heinrich Rudolf Hertz (☆ 22 lutego 1857 roku w Hamburgu – † 1 stycznia 1894 roku w Bonn) był niemieckim fizykiem.

W 1887 roku Heinrich Hertz opracował znakomitą serię eksperymentów, aby doświadczalnie potwierdzić falową teorię Maxwella. Zastosował nadajnik z niewielką szczeliną pełniącą funkcję iskiernika, połączony z cewką indukcyjną wytwarzającą wysokie napięcie. Hertz rozumował, że jeśli przewidywania Maxwella są prawidłowe, każdej serii iskier powinno towarzyszyć promieniowanie fal elektromagnetycznych.

Rezonator z bardzo małym
iskiernikiem
Iskiernik jako nadajnik
Cewka indukcyjna

Rysunek 2: Układ doświadczalny Heinricha Hertza

Pierwotne źródło zasilania składało się z ogniw galwanicznych. Cewka z magnetycznym samoczynnym przerywaczem zasilała cewkę indukcyjną i wytwarzała w ten sposób wysokie napięcie. Jako nadajnik służył iskiernik wytwarzający fale elektromagnetyczne. Obwód rezonansowy z bardzo małym iskiernikiem mógł rejestrować fale elektromagnetyczne. Za pomocą tego prostego, lecz genialnego układu doświadczalnego Heinrich Hertz wykazał istnienie fal elektromagnetycznych przewidzianych przez Maxwella. W dalszych eksperymentach udowodnił także ich właściwości podobne do właściwości światła, takie jak odbicie oraz możliwość skupiania za pomocą zwierciadła wklęsłego.