Süperheterodin Alıcının Yapısı
|
Alınan yüksek frekanslı sinyallerden alçak frekanslı verileri elde etmek için alınan sinyaller demodüle edilmelidir. Fakat alınan sinyaller çok zayıftır, diyotun çalışabilmesi için alınan sinyallerin belli bir asgari büyüklükte olması gerekir. (Bu tür sinyal alım tarzı yalnızca çok büyük verici tesislerinin yakınında mümkün olabilir.) |
|
|
Bu nedenle, daha düşük gelen sinyal güçleriyle çalışabilen ve alım menzilini yükseltmeyi sağlayan bir yüksek frekans ön yükselteci konulur. Bu ön yükselteç istenen frekansın seçilebilmesi için dar bantlı olmalıdır. |
|
|
Sonuç olarak sadece tek bir frekans alınabilir. Doğruyu söylemek gerekirse, belki daha az! Ama bir değişken kondansatör takılarak bu ön seçici yükseltecin frekansı ayarlanabilir. |
|
|
Fakat bu da yetmez. Kazancı arttırmak için ikinci yükselteç eklenir. Ayar sırasında her değişken
kondansatör tek tek ayarlanamaz, bu nedenle bunların birbirleriyle mekanik bağlı olması
(ganged) gerekir, yani tek çevirme ile ikisinin birden ayarı değişmelidir.
|
|
Bu düzen kuramsal olarak ...
.... ayar mekanizmalarının bozulmasına ve geri beslemelerin oluşmasına kadar devam edebilir!
Eğer bu mekanik ayar özelliğinden vazgeçilirse ve değişken kondansatörlerin yerine trimpot tip kondansatörler yerleştirilirse, tüm yükselteç dizisi daha kolay ekranlanabilir. O zaman aşağıdaki devre oluşur:
Ne yazık ki bu devre ile sadece bir frekansı alabiliriz. Ama bu frekansta alıcı çok hassastır!
Ve eğer „tek-kanal-alıcı” pek kullanmadığı tek bir frekansa ayarlanmış ise, ve bu alıcıya giren sinyal frekansı ile osilatör frekansı arasındaki farkın çıkış frekansına eşit olduğu ve bu çıkış frekansının daima sabit kaldığı bir ayarlanabilir dönüştürücü (tunable converter) yapmak istersek?...
... şimdi süperheterodin alıcımız hazırdır!!
Süperheterodin alıcının özgün adı: „Supersonic Heterodyne Receiver” olup, Edwin Armstrong tarafından 1918 yılında icat edilmiştir.


